De schilder
Raluca Luchian
Een hedendaagse kunstenaar die abstracte, atmosferische schilderijen maakt, geïnspireerd door emotie, stilte, herinnering en natuurlijk licht. Ze schildert en verkoopt vanuit Knokke-Heist, aan de Belgische kust.
Haar lopende werk verkent de zachte overgangen tussen aanwezigheid en afwezigheid, en nodigt de kijker uit in contemplatieve ruimtes die gevormd worden door textuur, stilte en licht.
De schilderijen worden in lagen opgebouwd — acryl, gels, zand en modelleerpasta, in het doek gewerkt tot het oppervlak diepte vasthoudt in plaats van kleur. Van aan de andere kant van de kamer komen ze tot rust; van dichtbij openen ze zich in reliëf, korrel en minerale textuur.
Elk werk bestaat maar één keer. Niets wordt gedrukt, in oplage gemaakt of gereproduceerd. Elk stuk wordt ingelijst in cederhout en op de achterzijde gesigneerd.
In haar eigen woorden
Schilderen, in de woorden van Raluca
01 — Beginnings
Hoe het begon
Ik ben in 2013 beginnen schilderen, in een periode waarin ik meer vrije tijd had. Ik kocht een paar doeken en wat acrylverf en begon gewoon te experimenteren. In die tijd tekende ik ook veel — vooral portretten in potlood. Toen besefte ik dat dit iets is wat ik echt graag doe, en dat schilderen me rust en voldoening geeft. De constante steun van mijn man, en het vertrouwen dat hij me telkens opnieuw gaf, hebben daar veel in betekend.
Ik ben autodidact. In het begin bekeek ik heel veel tutorials en video's op YouTube, en probeerde ik de technieken daarna zelf uit. Door te oefenen en veel te experimenteren vond ik geleidelijk mijn eigen manier van werken en mijn eigen richting.
Ik schilder graag. Vooral wil ik dat mijn werk rust en vrede uitstraalt. Ik werk graag alleen en in stilte, en wanneer het kan, blijf ik tot laat in de nacht in het atelier. Soms luister ik naar muziek; andere keren hoor ik liever niets dan de spons of het penseel op het doek.
Ik wil niet dat mijn schilderijen koud, stijf of droevig zijn. Verdriet is niet iets wat ik via mijn werk wil doorgeven. Er mag spanning zijn — maar dan eerder wat ik een stille spanning zou noemen.
Ik kijk graag naar mensen voor mijn schilderijen: wanneer ze blijven staan, wanneer ik plezier of nieuwsgierigheid op hun gezicht zie, en vooral wanneer ze me beginnen te vertellen wat een werk hen zegt. Het fascineert me hoe verschillend mensen reageren — sommigen blijven staan voor het ene doek, terwijl anderen naar iets heel anders getrokken worden.
Ik wil mensen niet per se vertellen wat ze moeten zien of voelen. Ik laat graag ruimte voor hun eigen interpretatie.
02 — Style
Eerst kleur, dan licht
Ik werk vooral abstract. Kleur is het eerste wat mijn aandacht trekt, gevolgd door licht, textuur en detail.
Tot voor kort voelde ik me vooral aangetrokken tot aardse, natuurlijke kleuren — ik mengde eindeloos veel tinten beige, bruin en groen. Geleidelijk begon ik andere kleuren toe te laten: eerst perzik, dan brons, waar ik van hou, en recent zelfs paars, roze en petrolblauw.
Ik hou erg van neutrale tinten, maar de laatste tijd probeer ik uit mijn comfortzone te stappen en een kleurrijkere kant te verkennen. Ik denk dat dat ook weerspiegelt wie ik ben als persoon: ik hou van neutrale tinten, maar er zijn momenten waarop ik echt van kleur hou.
Ik wil abstract blijven werken, zonder me te beperken tot één palet.
03 — Process
Tot het als harmonie voelt
Meestal begint alles met kleur. Ik vertrek niet van een vaste combinatie — ik meng mijn kleuren, en van daaruit begint het proces.
Ik heb geen exact beeld in mijn hoofd van hoe het afgewerkte werk eruit moet zien. Zelfs als ik met een idee begin, verandert het bijna altijd onderweg.
Een leeg doek brengt twee gevoelens tegelijk: de opwinding om iets nieuws te maken, en de angst voor het onbekende.
Het moeilijkste deel komt vaak halverwege. Er zijn momenten waarop het voelt alsof niets werkt, of dat het schilderij niet gaat waar ik het wil. Maar ik geef niet op. Ik ga door — ik verander dingen, schilder eroverheen en herwerk ze als ik voel dat het nodig is.
Ik werk meestal in veel lagen. Zelfs als een stuk me veel tijd kostte, of als ik het mooi vind, bedek ik het liever en begin ik opnieuw als het niet meer werkt binnen het geheel. Een geslaagde passage loslaten is niet altijd makkelijk, maar ik doe het wanneer het schilderij erom vraagt.
Naarmate ik het einde nader, verandert de stemming. Plezier, vertrouwen en voldoening nemen de overhand. Soms ga ik naar het atelier alleen om het schilderij nog eens te bekijken.
Voor mij is een werk af wanneer ik ernaar kijk en harmonie voel.
04 — Texture
Een detail om te ontdekken
Textuur is erg belangrijk voor mij — visueel evenveel als bij aanraking. Ik kom graag dicht bij een werk en raak het aan, om het oppervlak te voelen en de verschillen tussen materialen en lagen.
Ik hou van details, niet alleen in de schilderkunst maar in het algemeen. Ik hou van het unieke, en ik wilde dat mijn werk een element zou dragen dat alleen van mij is. Daarom voeg ik, voordat een schilderij af is, een klein detail toe dat de kijker kan ontdekken — een ingenaaid steentje, of een kleine steek in het doek. Ik hou van het idee dat het mensen nieuwsgierig maakt, hen dichterbij brengt en hen misschien wat langer bij het werk houdt.
Grote doeken
Ik werk het liefst op grote doeken. Er is me vaak gevraagd waarom ik zulke grote formaten kies. Ik denk dat het antwoord heel eenvoudig is: ik hou van ruimte en lucht. Ik hou niet van kleine ruimtes. Op een groot doek voel ik me veel vrijer, alsof ik ruimte heb om het werk zonder beperkingen op te bouwen.
05 — Materials
Van spieraam tot lijst
Ik werk vooral op doek van een katoen-linnenmengsel. Ik schilder in acryl en experimenteer graag met verschillende materialen en oppervlakken: matte en glanzende gels, zand, modelleerpasta en andere materialen die me helpen textuur op te bouwen.
Er is geen enkel gereedschap dat ik per se moet gebruiken. Ik werk graag met een spons, maar ik gebruik ook penselen, doeken — en soms zelfs mijn handen, als het werk erom vraagt. Het proces is intuïtief en in veel lagen opgebouwd: ik voeg toe, bedek, verander en bouw opnieuw op tot het schilderij het evenwicht bereikt dat ik zoek. Op het einde wordt elk werk beschermd met een matte vernis.
Spieramen en lijsten
De spieramen worden in onze eigen werkplaats gemaakt. Ze bestaan uit twee lagen hout die op elkaar gelijmd zijn, voor stabiliteit en om het risico op kromtrekken na verloop van tijd te beperken — wat des te belangrijker is omdat ik vaak op grote formaten werk.
Zowel de spieramen als de lijsten worden met de hand gemaakt door mijn man, die meer dan tien jaar ervaring heeft met houtbewerking en ze ook voor andere kunstenaars maakt. Alles wordt gebouwd rond wat ik voor elk afzonderlijk werk wil.
De lijsten zijn gemaakt van cederhout. Ik koos het om zijn verfijnde, elegante uitstraling, en omdat het een licht hout is. Omdat alles in onze eigen werkplaats gemaakt wordt, kan ik voor elk schilderij de verhoudingen en afwerking kiezen, en heb ik controle over het hele object — niet alleen over het beschilderde oppervlak.
06 — Recognition
Eerste tentoonstelling, eerste prijs
Mijn eerste tentoonstelling was ArtistMeeting, in het Belfort van Brugge. Daar kreeg mijn werk Ember Silence een prijs van een van de experten van het evenement, Elias Willem.
“Er mag spanning zijn — maar dan eerder wat ik een stille spanning zou noemen.”
Raluca Luchian
Kom ze bij daglicht bekijken
Een scherm maakt gelaagde acryl en textuur vlak. Het atelier in Knokke-Heist is open op afspraak, en een video van elk doek kan dezelfde dag nog verstuurd worden.